- Tak, zjada ludzi i zagryza yorkami.
Powodów dla których Oti nosi kaganiec jest kilka, prawdopodobnie mógłby go nie nosić, ale osobiście uważam, że każdy pies powinien kaganiec mieć i umieć go nosić kiedy jest taka potrzeba. My nosimy go dość często, zazwyczaj na każdym spacerze poza obręb naszej działki i zdejmujemy dopiero kiedy odejdziemy troche od cywilizacji. Najważniejszym dla mnie argumentem przemawiającym za kagańcem jest bezpieczeństwo. Mam tu na myśli zarówno bezpieczeństwo ludzi (np.. w miejscach publicznych, komunikacji miejskiej itp.), ale przede wszystkim bezpieczeństwo mojego psa. Co przez to rozumiem? Jedną z ważniejszych rzeczy są śmieci, ludzie jako istoty znane ze swojej ignorancji mają tendencje do pozostawiania ich wszędzie, a Młody jest typem zbieracza-zjadacza odpadów. Wiadomo, praca pracą, niepodejmowanie pokarmu z ziemi, piękne ideały, ale przy wilczaku? Pojawia się pewien problem. Już kilka razy pisałam, że wilczak jak się uprze to nie ma zmiłuj... Tak długo będzie kombinował aż chapnie to czego nie powinien. Dlatego w mieście i we wsi nosimy kaganiec zawsze. Dodatkowo na wsi jest jeszcze jeden aspekt – psy broniące swoich posesji, czyli coś przy czym Oti jako pełnojajeczny facet dostaje bledej gorączki, a pysk w kagańcu nie mieści się w dziurach w płocie co automatycznie chroni nochala przed pogryzieniem, które już raz nam się zdarzyło. Czasem, chociaż rzadko Tosiek ma kaganiec na polach kiedy biega luzem, ma to miejsce zwłaszcza w terenach gdzie jest duże prawdopodobieństwo spotkania obcych psów albo dzikich zwierząt. Dlatego szukaliśmy kagańca który będzie odpowiedni do naszych potrzeb. W sumie Oti nosił trzy różne kagańce. Dwa z nich były przejściowe na czas dorastania, a jeden był wbrew powszechnej opinii totalną porażką.
Pierwszym z nich był
bardzo powszechnie polecany przez osoby nie znające w ogóle
tematu kaganiec materiałowy, leży gdzieś w czeluściach psiej
szafki do dzisiaj. Jest to wyżej wspomniany kaganiec-porażka. Nie
spełnia on zupełnie swojej funkcji, ponieważ kiedy go maksymalnie
rozluźnimy aby pies mógł swobodnie oddychać i ziajać to w
żadnym stopniu nie spełnia funkcji kagańca. Jeśli zaś go
zapniemy ciasno, powoduje u moich psów falę buntu, dodatkowo
blokując możliwość swobodnego oddychania, po za tym wystarczy jeden ruch łapą by go rozpiąć lub całkowicie zdjęć. Na pewno nie nadaje się
on na dłuższe spacery ani podróże, jedyne co to można
wziąć go do weterynarza jeśli jest taka potrzeba.
Drugim kagańcem jaki
kupiłam Młodemu był kaganiec plastikowy. Celowo wybrałam większy,
żeby Młody mógł w nim otworzyć pysk, oddychać, ziajać,
czy nawet się napić. Jest bardzo lekki, jednak Tosiek nosił go
bardzo nie chętnie i cały czas go zdejmował. Nie pomogło nawet
dorobienie paska przez środek głowy. Kaganiec uniemożliwiał
również podawanie smakołyków na spacerach, a to
natomiast przekreślało jego przydatność dla nas. Na szczęscie
Oti szybko z niego wyrósł, zdążył go jednak połamać w
kilku miejscach, dlatego mogę powiedzieć, że przy wilczaku
ewidentnie się nie sprawdził, jednak Zjawa nosi go w razie potrzeby
do dzisiaj.
Jak Oti urósł na tyle, że można mu było bez obaw kupić
porządny kaganiec zaczeliśmy poszukiwania czegoś co spełni
wszystkie nasze oczekiwania i co Młody chętnie będzie nosił. Po
wielu rozmowach z psiarzami, a przede wszystkim wilczakowcami,
wybrałam trzeci kaganiec czyli kaganiec fiziologiczny CHOPO
przeznaczony dla suki Owczarka Niemieckiego. Dlaczego akurat ten?
Niestety nie ma kagańców CHOPO robionych konkretnie dla
wilczaków, za to te dla ON mają rozmiar dobry na wilczakową głowę są jednak odrobinę za szerokie, dlatego wybraliśmy model dla suczki, który był węższy, a dodatkowo nasz
został odrobinę dogięty.
To był w końcu strzał
w dziesiątkę. Kaganiec w którym pies może swobodnie ziajać,
czy ziewać, pić wodę, przyjmować smakołyki, a przy tym
spełnia idealnie swoją funkcję – Oti nie zjada śmieci, nie może
ugryść drugiego psa, ani wsadzić nosa przez płot. Kaganiec pomimo
swoich rozmiarów jest lekki, zrobiony z plastycznego metalu
powleczonego cienką warstwą gumy. Jest trudno go zniszczyć (Oti
potrafi nim naparzać o różne rzeczy i kaganiec ma się
dobrze jak do tej pory). Najważniejszą kwestią dla mnie jest
jednak to, że pomimo łatwości z jaką Młody może go zdąć, w
ogóle tego nie robi, po prostu zachowuje się jakby nie miał
go założonego, a kiedy wyjmuję go z szafki, po prostu cieszy się,
bo wie, że idzie na daleki spacer.
I może wygląda jakby
był ogromny, może wygląda jak klatka na chomika, ale dla mnie i
dla Otiego jest to najlepszy możliwy kaganiec i nigdy, ale to
przenigdy nie zamienimy go na żaden inny.
Na koniec jeszcze kilka zdjęć mojego biednego i zmaltretowanego kagańcem pieseczka (dla ciekawskich, jeszcze więcej zdjęć można znaleść TU ):
